Zoals jullie in de vorige nieuwsbrieven hebben kunnen lezen heeft Sten in de 2de etappe zijn rug geblesseerd. Gistermorgen is hij wel vertrokken voor de 3de etappe van Pisco naar Nasca. Sten zei: “met wat pijnstillers moet het kunnen!”
Commentaar van Sten Knuiman:
In eerste instantie was het te houden, de route bestond uit stenige paden. Echter na ca. 50 kilometer kwamen er zandduinen . Een zandduin bestaat meestal uit een diep gat en een berg. Op het laatste moment moet je beslissen welk spoor je neemt! Dit ging erg lastig. Snel van spoor wisselen deed veel pijn! Toch heb ik doorgezet en kwam er een stuk langs de oceaan. Na dit rustige stuk langs de oceaan moest ik weer terug de bergen in. Na 140 kilometer moest ik op een stenen pas enkele stenen ontwijken, dit lukte maar ik schoof onderuit en viel op m’n linker zijkant . Ik voelde pijn in m’n schouder maar ik stond op en reed verder, hetzij stapvoets.
Na 60 kilometer van paden en stenen kwam ik een wagen van de organisatie tegen, omdat ik mijn waterzak al op had vroeg ik aan hen wat water. Ze zeiden tegen me “Are you okay? We are docters” Schijnbaar konden ze aan me zien dat ik pijn had. Zij hebben gekeken en gevoeld en zeiden “something is wrong with your ribs” en gaven me 2 diclofenac pillen. Toen ben ik verder gaan rijden, de pijn was niet te beschrijven.
De laatste 50 kilometer van de special bestond wederom uit zandduinen. De pijn en de hitte waren ondraaglijk. Ik ben in m’n leven nog nooit zo diep gegaan maar opgeven wou ik niet. Na uren rijden en vastzitten in de zandduinen bereikte ik de finish van de proef . Ik kreeg hier een flesje water en ben toen de verbindingsroute gaan rijden dit was 90 kilometer over de weg! Na circa 1,5 uur kwam ik in het bivak binnen, huilend op de motor! De monteurs gingen de motor prepareren en m’n vader ging het routeboek klaarmaken. Zelf ben ik met pijnstillers gaan rusten.
Toen ik wat uitgerust was bleek dat de pijn niet minder werd en hebben we besloten naar de medische post te gaan. Bij de medische post hebben ze röntgenfoto’s gemaakt . Toen kwam het slechte nieuws: 4 gebroken ribben links. Doorgaan met de Dakar was medisch niet verantwoord. Waarschijnlijk zou ik het stuur niet meer vast kunnen houden en bij een val zouden m’n longen geperforeerd worden door de gebroken ribben. Met grote ontsteltenis heb ik moeten accepteren dat mijn rally over is!
Momenteel zit ik in het veldhospitaal van de organisatie. Ik krijg vandaag te horen hoe het verder moet. Ik houd jullie op de hoogte.
Groeten Sten Knuiman
1.426 reactie(s)
Voeg een reactie toe